De lieve kleine Rups

Ooit, heel, heeeel lang geleden leefde er eens een kleine rups,

Hij was aan het uitrusten en begaf zich liggend voor een prachtige grote meer.
Zijn kale kopje weerspiegelde de schitterende kleuren van de avond zon en zijn kleine rupsenlichaam was zeer vermoeid van een lange dag hard werk.
De kleine rups hielp graag andere rupsen. Hij vond het prachtig om de anderen blij te zien. Ook vandaag had hij weer veel rupsen geholpen die in nood zaten. Daarom was hij ook zo moe maar toch ook zeer voldaan..

Wat is het leven toch mooi! Dacht hij.

Terwijl hij de liefde in zijn hart voelde staarde hij dromerig naar de wolken.

De kleine rups viel bijna in slaap, Maar plotseling hoorde hij een luidde stem!

"Hey Lieve schat! Ik ben zo trots op je!"

De rups schrok omhoog, keek verbaasd om zich heen maar hij zag niets.
Hij vroeg:

"Wie bent U?"

Een stem antwoordde:

"Het maakt niet uit wie ik ben, Noem mij liefde, Noem mij god, noem mij het leven. Wat van belang is, is dat ik hier nu voor jou ben!"

De lieve rups antwoordde:

"Okay.. Als jij het zegt... Euhmm.. God.. Maarrehh.. Wat wilt U dan van mij?"


"Nou, Lieverd.. Ik wilde je gewoon even vertellen dat je er klaar voor bent!"


"Klaar?"

"Ja Lieverd! Je hebt al je lessen geleerd, Je hebt laten zien in het leven wie je bent. Zoveel levens ben je dienstbaar geweest, Zoveel levens heb je mensen blij gemaakt, gelukkig gemaakt. En daarom ben ik hier om je het volgende te vertellen..
"


"Euhmm.. Waar praat U nu over? Wat heb ik in mijn leven dan geleerd? "



"Je hebt geleerd wat Onvoorwaardelijke liefde is! Dat heb je geleerd! Het was je belangrijkste les! Daarom ben je nu klaar voor een nieuw begin, Een ander leven! En ergens weet je dat je er klaar voor bent. Van binnen voel je het. Ik heb je al die tijd geroepen."

"Ja.. Eigenlijk klopt het wel een beetje. Ik heb de laatste paar jaren altijd wel iets in mijn hart gevoeld. Ik wist niet wat. Maar ik zocht iets.. Goh! Nooit geweten dat U dat was!
Maarreeehhh?? Je vertelde mij over een nieuw begin, een ander leven.. Eumzz?? Hoe kom ik daar dan?"


"Kijk eens omhoog!" antwoordde god. "Daar zie je de Hemel. Daar moet je naar toe!"

 
"Waaaat!?? Doe eens normaal God! Dat kan toch helemaal niet! Hoe kan ik daar nu komen? Zelf als ik in de hoogste bomen klim, ben ik nog geen eens in de buurt!"

 "Rustig maar lieverd, Daarom geef ik je vleugels, zodat je naar mij toe kan vliegen."

"Okay! Dan doe ik mijn ogen wel dicht! En als ik mijn ogen open doe, dan heb ik ze vast van U gekregen!?? "

" Hahaha.. Nee.. Lieverd, Ging het maar zo makkelijk.
Luister goed... Om vleugels te krijgen moet je eerst naar binnen keren. Daar.. In die eindeloze leegte wordt je steeds meer bewust van de pure liefde, Maar naast dat, wordt je ook bewust van een harde schil.
Het is een schil die niet meer bij je hoort, Je bent het, Maar toch moet je het los laten."



"Ohww.. Doet dat Pijn?"


"Helaas wel lieverd, Want vergeet niet, de harde schil is een ander deel van jou die je op moet geven, Aan de ene kant moet je je overgeven, maar toch, aan de andere kant zal de ware jij met prachtige vleugels van binnen hard gaan groeien.
De ene deel is gemaakt van onvoorwaardelijke liefde en de andere deel is gemaakt van angst.
Onthoud lieverd! Door gericht te blijven op de eerste deel. Dus op de onvoorwaardelijke liefde verzacht je de pijn!"



"Ohwwwww.. Kay.. Ik zal het onthouden! Ik zal doen wat U zegt!"



"Okay lieverd! Weet dat ik altijd bij je ben! Als je me nodig hebt.. dan leef ik in je hart! Je kunt mij altijd van alles vragen okay!?"


"Okay!"

---
De kleine rups deed wat God hem zei. Hij keerde naar binnen..

Dagen en nachten, Nee.. zelfs vele Jaren gingen voorbij..
Maar opeens gebeurde het... De cocon barste open!
Fel licht straalde uit de opening en plots verscheen daar een stralende vlinder!
De vlinder lachte, Hij voelde zich bevrijd!
Met een liefdesvlam in zijn borst, de vlinders in zijn buik en met de hemel in zijn hoofd vloog hij omhoog!

Wat voelde hij zich blij! Hij keek naar boven en zag het grote licht!
Daar moet ik heen dacht hij!
Hij voelde een vreugde! Een extase!
Eindelijk was hij klaar met z'n lessen, Eindelijk kon hij op nieuw beginnen in een andere dimensie, een dimensie van ruimte, een dimensie van licht!
De stralende vlinder vloog razend snel omhoog richting het grote licht.
Maar plotseling realiseerde hij zich dat hij deze wereld ging verlaten.
Een wereld waar hij al zoveel mooie dingen had meegemaakt!
Daarom besloot hij nog 1 keer, 1 laatste blik achterom te kijken om zo afscheid te nemen van de wereld.

Hij keek achterom en zag de wereld van verre hoogte.
Maar de stralende vlinder schrok!
Het was net alsof hij met andere ogen naar de wereld keek.
Hij zag al zijn vriendjes en vriendinnetjes verdwaald rond kruipen.
Hij zag ruzies, gevechten, de oorlogen. Hij zag de andere dieren lijden, Hij zag de planten, de bomen weg rotten.
En plotseling voelde hij een groot lijden in zijn hart.

"God!!! Allemachtig! Riep de stralende Vlinder!"

"Ja lieverd!? Is er iets? "

De stralende vlinder antwoordde:

"Maar dit heb je mij niet verteld!?
Ik voel zoveel verdriet, Ik voel zoveel lijden!"

"Dat komt omdat je nog niet helemaal bij het licht bent lieve schat.
Je moet verder omhoog, de andere kant op kijken, Dan zal het lijden van de wereld verdwijnen."


De stralende vlinder keek omhoog, richting het licht, Hij verlangde zo naar het nieuwe leven. Maar toch voelde hij een raar gevoel in zijn hart. Hij keek naar de wereld onder zich en zei met tranen in zijn ogen:

Euhmm?? God? Dan zal U toch maar even op mij moeten wachten. Ik wil niet verder vliegen naar het licht.. Want hoe kan ik nu gaan terwijl al mijn andere vriendjes en vriendinnetjes beneden mij verdwaald rond kruipen!
Het leven kan zo mooi zijn! Ik voel het! Als ik kijk naar het licht weet ik dat het zo is!
Niemand verdient het om verdrietig te zijn!!
Ik kan ze toch niet zo achter laten? Ik kan toch niet zomaar weg vliegen? "

"Kijk" Antwoordde God.  " En daarom hou ik zoveel van jou Lieverd.. Ik wist dat je dit zou zeggen. Want ik voelde de liefde in je hart. Jij bent Mij, lieverd! En ik ben jou.
Je hoeft mij niets meer vragen. Want al het licht bestaat nu in je. Bij deze geef ik jou nu mijn liefde, mijn kracht en wijsheid om de anderen te dienen.
Help de anderen die naar mij verlangen. Maar houd altijd rekening met hun eigen Wil.
Geef ze liefde, geef ze wijsheid, Geef ze de kracht om dichter bij de liefde te komen. Dichter bij Mij.
Straal lieve schat! Laat zien wie je bent! Bedwelm alle harten met je schitterende vleugels,
Laat zien wat ware liefde is!
En als je dan eenmaal hier bent, zal ik je de grootste beloning geven wat jij ook maar verdient."



De stralende vlinder dacht hier over na, Lachte en antwoordde:

Laat die beloning dan maar zitten lieve God,
Als ik de anderen maar zie lachen, zie dansen en zie huilen van geluk, als ik de anderen dichter bij de onvoorwaardelijke liefde kan brengen.
Dan is mijn beloning al groot genoeg.

Auteur: Jay