Godswil

Nederig geef ik mij over, meer tranen zijn er niet.
Ik heb al het leed gedragen, Veel levens van verdriet.

Gezocht in verre hoeken, naar bevrijding van het ‘ik’.
Ik had gedachten als stalen muren, vele kilometers dik.

Verlangt naar ware liefde, een plek zo diep in mij
Maar die zoektocht is nu over, want ik ben nu eindelijk vrij.

Vrij om stil te  rusten, vrij van wat “ik” verlang.
Als stroming van rustig water, ga ik mijn eigen gang.

Geleid door pure liefde, van binnen het goddelijk vuur.
Verliefd op alleen godsliefde, die mij in het leven stuurt.

Ik geniet van moeder aarde, al is het niet mijn thuis.
Want van binnen zweven woorden; “Schat, je gaat naar huis”

Een thuis met lichte kleuren, met schoonheid en veel pracht.
Daar waar liefde omringt door lichten, geduldig op mij wacht.

Ik heb liefdevol geleden, voor het volbrengen van mijn taak.
Het licht van god gekregen, waarmee ik mensenharten raak.

Door woorden en zachte zinnen maar vooral door wat ik ben.
Bid ik dat een verlangend hart, godsliefde in mij herkent.

Ik krijg liefdevolle reacties, het maakt mij sereen en stil.
En buig met stille woorden, niet mijn maar Godswil.

JaY